หิ่งห้อยตัวน้อย...ฉายแสงระยิบระยับเกี้ยวพาราสี
เพื่อขยายเผ่าพันธุ์ของตนใต้ต้นไม้ใหญ่
นับพันนับหมื่น

แต่มีอยู่หนึ่งตัว...มันเหงาหงอยอยู่เพียงลำพัง...
ไม่ฉายแสง เกาะนิ่งไม่ไหวติง
ไม่บินโฉบเกี้ยวพา หิ่งห้อยตัวใด...

เพราะปีกของมันหักขาด
ความบอบช้ำนั้น...ทำให้มันนอนรอ
เพียงให้วันๆนึงผ่านไป
จนกว่าจะถึงวันสุดท้ายของชีวิต
เดินส่ายไปมา พยายามกระพือปีก

แต่ทุกครั้งที่มันทำเช่นนั้น
คือทุกครั้งที่ความบอบช้ำเพิ่มมากขึ้นๆ
ก่อนที่หิ่งห้อยตัวอื่นจะวางไข่และบินหายไป
เจ้าหิ่งห้อยผู้อับแสง ก็นอนนิ่งเดียวดาย
จนวาระสุดท้ายของตัว


ความรู้สึกที่พยายามแล้ว
แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือความเจ็บช้ำ...
บางครั้งบางที มันก็ทำให้คนเราก็ไม่ต่างจาก
หิ่งห้อยที่อับแสง...แมลงที่ไร้ปีก

...และฉันกลายเป็นหิ่งห้อยตัวนั้น

Copyright © 2007 by + JaCKuLa PuPPeT + 
Licenses by + CReaTiVe CoMMoNS aTTRiBuTioN + 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

#1 By +JaCKuLa PuPPeT+ on 2007-10-24 06:44

Good Moring ค่ะ
ครั้งที่แล้วทำยำซะน่ากลัวเชียว
วันนี้ทำไมกลายเป็นหิ่งห้อยไปซะแล้วล่ะคะ
.
.
มีเรื่องท้อใจเหรอ
สู้ๆ นะ

#2 By p-i-e on 2007-10-24 07:46

ขอบคุณครับผม

#3 By +JaCKuLa PuPPeT+ on 2007-10-24 08:00

หิ่งห้อยน้อย
แสงวิบวับนั้น
เป็นการส่องแสงสว่าง
ครั้งสุดท้ายในชีวิต
ต่อตัวตาย ตัวแทน

#4 By Bubble~blow~* on 2007-10-28 00:25